Tożsamość jednostki a tybetański „Tharlo”

„Tharlo”. Minimalistyczna opowieść, która pozwala spojrzeć z mikro-perspektywy na istotny dla rdzennych społeczności tybetańskich problem postępującej globalizacji, której konsekwencją są przemiany dokonujące się na całym świecie.   Najnowszy film tybetańskiego reżysera Pemy Tsedena podejmuje problem, który dotyka także ludy pasterskie, zamieszkujące Tybet. Dla widzów zainteresowanych takimi przemianami jest to obraz niezwykle przejmujący. Pokazuje, jak stopniowo … Czytaj dalej Tożsamość jednostki a tybetański „Tharlo”

„Zwyczajna rodzina” – czy aby na pewno?

W „Zwyczajnej rodzinie”, jednym z jedenastu filmów biorących udział w tegorocznym konkursie Nowe Kino Azji w ramach festiwalu Pięć Smaków, filipiński reżyser Eduardo Roy Jr. pokazuje nam wycinek z życia pary nastolatków mieszkających na ulicach Manili. Filipiny to kraj wyspiarski, zamieszkiwany przez ponad 100 milionów ludzi, z czego 1/3 żyje poniżej granicy ubóstwa. Szacuje się, … Czytaj dalej „Zwyczajna rodzina” – czy aby na pewno?

W poszukiwaniu serca miasta

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych mamy na świecie dwadzieścia trzy megamiasta, czyli obszary aglomeracyjne, na których żyje więcej niż 10 milionów ludzi. Aż dwanaście spośród nich znajduje się na kontynencie azjatyckim, gdzie migracja z prowincji do dużych ośrodków jest zjawiskiem niezwykle popularnym. Nieustannie zwiększająca się liczba mieszkańców takich metropolii wymusza regularne przesuwanie ich granic, negocjowanie pomiędzy … Czytaj dalej W poszukiwaniu serca miasta

Nowe kino filipińskie: lokalny naturalizm, globalne fantazje

W tegorocznej edycji festiwalu w konkursowej sekcji Nowe kino Azji znalazły się aż dwa tytuły pochodzące z Filipin, kraju, który w ostatnim czasie znalazł się w sferze zainteresowania światowych mediów za sprawą wyborów prezydenckich, w których wygrał Rodrigo Duterte. Wydarzyło się to wprawdzie zbyt niedawno, aby nowa sytuacja została w jakikolwiek sposób skomentowana w kinematografii … Czytaj dalej Nowe kino filipińskie: lokalny naturalizm, globalne fantazje

Marzyciel

Jest taki polski fanpage o anglojęzycznej nazwie: I don't wanna live. I just wanna dream. Śledzi go przeszło 20 500 użytkowników Facebooka. Kontent stanowią głównie fotografie, zwykle przedstawiające przestrzenie przytulnych domów lub wyludnione pejzaże. Zdarzają się też cytaty, zapożyczone od zróżnicowanego i nie zawsze, lecz zwykle zacnego towarzystwa. Słowem: fanpage, mimo egzaltowanej nazwy, przedstawia dość … Czytaj dalej Marzyciel

Zasypie wszystko, zawieje(?)

Niech będzie mi wolno zacząć od wyznania: jestem fanem twórczości Smarzowskiego. Może nawet fanbojem – i to, by tak rzec, całościowym: od „Wesela”, przez „Dom zły” i „Różę”, aż po „Drogówkę” i „Pod Mocnym Aniołem” (tego filmu broniłem własnym piórem, kiedy zbierał raczej sceptyczne lub wyraźnie nieprzychylne recenzje). Uważam, że kino Smarzowskiego bywa transgresyjne w … Czytaj dalej Zasypie wszystko, zawieje(?)

Przechytrzyć traumę

Czy we współczesnym kinie możliwe jest jeszcze oryginalne podejście do przedstawiania i przepracowywania przeszłości? Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie cały czas brzmi twierdząco. Udowadnia to Petr Zelenka, który w swoim najnowszym filmie w przewrotny sposób mierzy się z bolesnym epizodem z czeskiej (a właściwie czechosłowackiej) historii.   Choć do naszych południowych sąsiadów przylgnął … Czytaj dalej Przechytrzyć traumę

Władczyni wspomnień

„Julieta” reklamowana jest jako wielki powrót Pedro Almodóvara do tematów, jakie przyniosły mu miano jednego z najciekawszych europejskich reżyserów. Jednak jego najnowszy film tylko z pozoru traktuje o „kobiecych” emocjach czy obsesjach. W rzeczywistości stanowi pasjonujący traktat o sile pamięci, głęboko analizując mechanizmy, które powodują, że stajemy się właścicielami naszych wspomnień.

Filmoterapia w Kazimierzu Dolnym – relacja z 10. Festiwalu Filmu i Sztuki Dwa Brzegi

Upał na przemian z przelotnym deszczem, szczere zwierzenia w festiwalowej kawiarni i niekończąca się wymiana myśli przy nadwiślańskim bulwarze. Tegoroczna edycja Festiwalu Filmu i Sztuki Dwa Brzegi w Kazimierzu Dolnym upłynęła pod znakiem przepracowywania traum, wiwisekcji dysfunkcyjnych więzi rodzinnych i przekraczania granic w relacjach.   Tematyka filmów wyświetlanych w Kinie Lubelskim, czyli namiocie, w którym … Czytaj dalej Filmoterapia w Kazimierzu Dolnym – relacja z 10. Festiwalu Filmu i Sztuki Dwa Brzegi