Samotność w Nowym Jorku

Nowy Jork to mekka filmowych outsiderów: od samotnych mścicieli w rodzaju bohatera „Taksówkarza”, przez dziwaków z filmów Woody’ego Allena, aż po bardziej współczesną, ale kultową już postać Frances Ha. Teraz dołącza do nich Carrie – szalenie inteligentna, ale nieprzystosowana społecznie dziewiętnastolatka.

Szpieg mimo woli

Debiutancki thriller Thomasa Kruithofa nie bez powodu reklamowany jest nazwiskiem François Cluzeta. Choć jego rola nie ma wiele wspólnego ze słynną kreacją z „Nietykalnych”, to francuski aktor jest siłą napędową filmu, wiarygodnie przedstawiając przemianę, jaką przechodzi jego bohater.

Trzy kolory

„Moonlight” to trzyczęściowy portret przedstawiający dojrzewanie czarnoskórego Chirona. Właśnie tak – portret, a nie opowieść, bo reżyser filmu, Barry Jenkins, gatunkowe konwencje wykorzystuje nie po to, by rozwijać akcję (ta jest tu do bólu wręcz schematyczna), ale by zbudować tożsamość bohatera. Ukazuje ją zarazem jako coś płynnego, uwarunkowanego zarówno jego aktualnym poziomem rozwoju emocjonalnego, jak i zmieniającym … Czytaj dalej Trzy kolory

Przechytrzyć traumę

Czy we współczesnym kinie możliwe jest jeszcze oryginalne podejście do przedstawiania i przepracowywania przeszłości? Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie cały czas brzmi twierdząco. Udowadnia to Petr Zelenka, który w swoim najnowszym filmie w przewrotny sposób mierzy się z bolesnym epizodem z czeskiej (a właściwie czechosłowackiej) historii.   Choć do naszych południowych sąsiadów przylgnął … Czytaj dalej Przechytrzyć traumę

Miasto obłędu

Wybrana do kinowej dystrybucji przez uczestników programu Scope100 „Blokada” łączy w sobie duszną atmosferę kina noir z niemal dystopijną wizją pogrążonego w chaosie społeczeństwa. Film Emina Alpera z jednej strony jest fabularną łamigłówką, a z drugiej – sugestywnym komentarzem do napięć targających nie tylko Turcją, ale i całą Europą.   Głównego bohatera, Kadira (Mehmet Özgür), … Czytaj dalej Miasto obłędu

Rodzina z sąsiedztwa

Akcja „El Clan” (nagrodzonego weneckim Srebrnym Lwem za reżyserię) osadzona jest w Argentynie lat 80. Władza junty, mimo że oficjalnie zakończona, nie wyparowała całkowicie z instytucji i, co ważniejsze, z ludzkiej mentalności – układy i naruszenia prawa to wciąż smutna codzienność. Jednak reżysera filmu Pabla Trapero nieco mniej interesuje polityczny kontekst zachodzących wówczas w kraju … Czytaj dalej Rodzina z sąsiedztwa

Owce i ludzie

„Barany” są historią rodzinną, ale przepełnioną raczej żalem i goryczą niż ciepłem i beztroską. Utrzymane są w typowej dla islandzkiego kina estetyce zdominowanej przez majestatyczne pejzaże, ale daleko im od pocztówkowego kiczu. Są wreszcie opowieścią o związkach między człowiekiem a naturą, ale nie uświadczymy tu banałów o pięknie przyrody i zaletach prostej, harmonijnej egzystencji.   … Czytaj dalej Owce i ludzie

(Nie)ludzka komedia

Reżyser Jaco van Dormael, odpowiednik Boga w mikroświecie swojego filmu, jest bardzo podobny do bohatera "Zupełnie Nowego Testamentu". Stwórca w interpretacji Benoît'a Poelvoorde'a to samolubny manipulator. Na domiar złego, jego poczucie humoru jest najzwyczajniej w świecie prostackie.   Początek – Księga Rodzaju – nie zapowiada apokalipsy. Boga, paradującego po brukselskim mieszkaniu w klapkach i starym … Czytaj dalej (Nie)ludzka komedia

Reguły uwodzenia

Choć w podtytule polskiego tytułu najnowszego filmu Petera Stricklanda występuje słowo „pożądanie”, to nie do końca oddaje ono istotę poruszanego w nim problemu. „Duke of Burgundy” opowiada bowiem przede wszystkim o erotyzmie i uwodzeniu, a więc kategoriach, które Jean Baudrillard w swoim dziele „O uwodzeniu” uznał za przeciwieństwo pożądania, ściśle związanego z tradycyjnie rozumianą, zdominowaną … Czytaj dalej Reguły uwodzenia